داستان آنهایی که رفتندو آنهایی که ماندند

آنهايي که رفته اند همانطور که دارند يک غذاي سر دستي درست ميکنند تا تنهايي بخورند، فکر ميکنند آنهايي که مانده اند الان دارند دور هم قورمه سبزي با برنج زعفراني ميخورند و جمعشان جمع است و ميگويند و ميخندند…

آنهايي که مانده اند در ایران همان طور که دارند يک غذاي سر دستي درست ميکنند فکر ميکنند آنهايي که رفته اند الان دارند با دوستان جديدشان گل ميگويند و گل ميشنوند و از آن غذاهايي ميخورند که توي کتاب هاي آشپزي عکسش هست…

آنهايي که رفته اند فکر ميکنند آنهايي که مانده اند همه اش با هم بيرونند. کافي شاپ، لواسان، بام تهران و درکه ميروند .خريد ميروند…با هم کيف دنيا را ميکنند و آنها را که آن گوشه دنيا تک افتاده اند فراموش کرده اند…

آنهايي که مانده اند فکر ميکنند آنهايي که رفته اند همه اش بار و ديسکو ميروند و خيلي بهشان خوش ميگذرد و آنها را که توي اين جهنم گير افتاده اند فراموش کرده اند…

آنهايي که رفته اند ميفهمند که هيچ کدام از آن مشروب ها باب طبعشان نيست و دلشان ميخواهد يک چاي دم کرده حسابي بخورند…

آنهايي که مانده اند دلشان ميخواهد يکبار هم که شده بروند يک مغازه اي که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چيزي را ميخواهند انتخاب کنند…

آنهايي که رفته اند همانطور که توي صف اداره پليس براي کارت اقامتشان ايستاده اند و ميبينند که پليس با باتوم خارجي ها را هل ميدهد فکر ميکنند که آن جهنميکه تويش بودند حداقل کشور خودشان بود… 

آنهايي که مانده اند همانطور که گشت ارشاد با باتوم دختر ها را سوار ماشين ميکنند فکر ميکنند که آنهايي که رفته اند الان مثل آدم هاي محترم ميروند به يک اداره مرتب و کارت اقامتشان را تحويل ميگيرند…

آنهايي که رفته اند ، پاي اينترنت دنبال شبکه 3 و فوتبال با گزارش عادل يا سريالهاي ايراني و اخبارهايي با کلام پارسي و ايراني هستند…

آن هايي که مانده اند در حسرت دیدن کانالهای ماهواره بدون پارازيت کلافه ميشوند و دائم پشت ديش هستند…

آنهايي که رفته اند ميخواهند برگردند، آنهايي که مانده اند ميخواهند بروند…

آنهايي که رفته اند به کشورشان با حسرت فکر ميکنند،
آنهايي که مانده اند از آن طرف ، دنیایی رویایی ميسازند…

اما هم آنهايي که رفته اند و هم آنهايي که مانده اند در يک چيز مشترکند:

آنهايي که رفته اند احساس تنهايي ميکنند
آنهايي که مانده اند هم احساس تنهايي ميکنند

آنها که می‌روند وطن‌فروش نیستند
آن‌هایی که می‌مانند عقب مانده نیستند

آن‌هایی که می‌روند، نمی‌روند آن طرف که مشروب بخورند

آنهایی که می‌مانند، نمانده‌اند که دینشان را حفظ کنند

همه‌ی آنهایی که می‌روند سبز نیستند!
همه ی آن‌هایی که می‌مانند پرچم به دست ندارند!

آن‌هایی که می‌روند، یک ماه مانده به رفتنشان غمگین می‌شوند. یک هفته مانده می‌گریند و یک روز مانده به این فکر می کنند که ای کاش وطن جایی برای ماندن بود و آن‌هایی که می‌مانند، می مانند تا شاید وطن را جایی برای ماندن کنند…

اينجا ايران است…!